Raia Maria-Laura is amper 22 jaar maar nu al mocht ze heel wat bekende modellen en beroemdheden (van Karen Damen tot Usher) fotograferen. Komende week maakt ze opnieuw de mooiste portretten op de Paris Fashion Week. Tijd dus om Maria-Laura wat beter te leren kennen!

Maria-Laura, op je twaalfde verjaardag kreeg je je eerste fototoestel. Welke foto’s trok je daar toen mee?

Ik fotografeerde toen vooral de natuur: bloemen en bomen. Veel mensen begrijpen natuurfotografie niet of vinden het saai. Terwijl het heel fascinerend kan zijn. Later kreeg ik meer interesse voor gezichten en portretten. Dankzij mijn eindwerk op de kunsthumaniora werd mijn echte ambitie wakker geschud. Het was een sterk, persoonlijk project en ik besefte dat dit was wat ik wilde doen.

Op één van je Instagramposts lezen we: “Best thing I ever did was believe in myself and following my passion when everyone said I shouldn’t.” Werd jouw professionele keuze voor fotografie door anderen afgeraden?

Toen ik besloot om mijn hogeschool niet af te maken en kansen te grijpen, raadde zowat iedereen mij dat af. Alleen enkele vrienden steunden mij volop. Ook mijn ouders waren in het begin heel sceptisch. Nu begrijpen ze mijn keuze wel beter. Al vind ik het nog altijd moeilijk om mijn werk aan hen te laten zien. Maar ondertussen heb ik gelijk gekregen en kan ik leven van mijn fotografie.

Volgende week sta je net als vorig jaar als fotografe op de Paris Fashion Week (25 september tot 2 oktober, nvdr). Een glanzende setting waarin jouw pure, kwetsbare portretten opvallen.

Ik kijk er weer enorm naar uit. Op zich heb ik zelfs niets met mode en de glamour die er hangt. Het gaat mij om de personen daarachter. Ik ben niet het meisje dat daar als een paparazzo staat te schreeuwen om aandacht. Modellen zijn geen honden. Ik weet niet hoe ik het doe maar door die niet-opdringerige houding vang ik juist wél hun blik.

Over millennials wordt weleens beweerd dat ze lui zijn. Maar als ik zie hoeveel ambitie jij al hebt op deze leeftijd, gaat dat voor jou alvast niet op. Een misvatting over jouw generatie?

Goh, er zijn zeker leeftijdsgenoten die denken dat de dingen naar hen toekomen zonder veel moeite te doen. Maar ik ben omringd door vriendinnen die vooral het tegendeel bewijzen, zoals Tonya Schamp en Nora Gharib. Iets willen bereiken en lui zijn, dat gaat niet. Die werkijver heb je echt wel nodig. En natuurlijk gaat zo’n weg met ups en downs. Maar wanneer je volhoudt, komen er vaak mooie dingen op je pad.

Hoe maak of herken je een goede foto in de beeldenstroom waarin we elke dag een beetje verdrinken?

Tegenwoordig worden we overrompeld door perfecte Instagramplaatjes die weinig ziel hebben. Ik probeer daartussen toch die diepgang te vinden. Zo’n gelaagde beelden springen er voor mij ook altijd uit in die stroom van foto’s. Zelf kreeg ik al interessante mensen voor de lens. Eén van de meest speciale shoots was die met Karen Damen. Als kind keek ik erg naar haar op en zij bleek in het echt ook heel aangenaam. Ik denk dat het voor sommige modellen wel confronterend moet zijn om een eerlijk portret van zichzelf te zien. Maar ik krijg vooral fijne reacties. Zoals die van Laura Tesoro, die zichzelf hélemaal herkende in de foto die ik van haar had genomen. Een groter compliment kan je niet krijgen. Wie ik nog graag voor mijn lens zou krijgen? De supermodellen van de jaren 90, zoals Naomi Campbell en Cindy Crawford. Zij hebben zo’n pure gezichten. Al zal dat niet gemakkelijk zijn. (lacht)

Ondertussen sta je ook soms voor de lens, iets waar je eerst een hekel aan had.

Vroeger haatte ik het inderdaad om voor de camera te staan. Maar mijn vriendinnen hebben me overtuigd om ook model te staan. Ze zeiden dat ik fotogeniek was en drongen aan om het te proberen. En het is wel fijn, al zal het nooit mijn eerste ambitie zijn. Fotografie blijft mijn grote liefde. Zelf probeer ik modellen altijd op hun gemak te stellen. Ik ben van nature wel een chill persoon. Ik wil gewoon doen, niets forceren en de ruimte laten aan mijn modellen.

Hoewel je een heel ijverige en nuchtere kant hebt, omschrijf je jezelf ook als een dromer.

Als kind was ik al een dromer. Op schoolde hoorde ik vaak de opmerking: “Maria-Laura is weer aan het dromen”. Ik denk dat dat vaak voorvalt bij creatieve mensen. Ik ben nog altijd een dromer maar wel een realistische dromer. Al zijn er al dingen op mijn pad gekomen, waarvan ik nooit had kunnen denken dat ze zouden gebeuren.

Enkele foto’s van beroemdheden die al in de lens van Raia Maria-Laura keken. Meer zien van Raia Maria-Laura’s werk? Check www.raiamarialaura.com

 

(tekst Maren Moreau)