Is vloggen nu echt zo awkward als iedereen zegt? Of is het juist een geweldige manier om anderen te tonen waar je mee bezig bent? Onze stagiaire Kimberly zoekt het uit. Elke week vlogt zij over het reilen en zeilen op de redactie en daarbuiten.

Na enkele dagen gefilmd te hebben, was het tijd om de beelden eens op een groter scherm dan dat van mijn gsm te bekijken. Ik had het al veel te lang uitgesteld. Ik verwachtte dat het wel wat onwennig zou zijn om mezelf te zien praten voor de camera. Zo voelde het tenslotte ook. En zo was het dus ook. Je ziet dingen bij jezelf die je eigenlijk niet zo leuk vindt en je denkt: ‘nu gaat iedereen dat zien.’ Dat is een domme gedachte natuurlijk want ik betwijfel dat anderen op dezelfde manier als ik naar de video kijken. Ik heb uiteindelijk ook nog nooit naar een vlog gekeken en gedacht: ‘wat doet die toch gek als ze praat. Dat vindt ze zeker ook vervelend aan zichzelf.’

Babystapjes

Toch was ik voor de montage nog niet echt klaar. Je moet elk beeld verschillende keren herbekijken tot je zeker bent dat alles van dinsdag wel volgt op dat van maandag. Ik heb de losse video’s gewoon op mijn computer gezet en heb er daarna niet meer naar gekeken. Tot zondag. Dan was er geen ontsnappen meer aan. De vlog moest af. Het monteren heeft me uiteindelijk wel wat over die awkwardness heen geholpen. Maar of ik het nu helemaal niet erg meer vind om mezelf te zien? Let’s not go that far, shall we? Ik voel mijn maag nog altijd een beetje samentrekken wanneer ik mijn stem hoor. Maar ik wil tenminste al niet meer onder tafel kruipen elke keer ik een glimp van mezelf op het scherm zie.