Wat in 2012 begon als een persoonlijk initiatief om suikervrij te eten, is vandaag uitgegroeid tot heuse business voor Carola van Bemmelen. Tegenwoordig wordt ze dé suikerexperte van Nederland genoemd en verkocht ze meer dan 100.000 boeken. Hoog tijd dus om kennis te maken met de vrouw die Nederland suikervrij leert eten.

Carola, je hebt al zeven boeken over suiker geschreven. Waarom nog eentje?

Waarom weet ik dondersgoed hoe het werkt met gezonde voeding, waarom heb ik tientallen boeken over gezonde voeding in de kast staan, maar blijf ik toch kiezen voor ongezond eten? Het is een vraag die ik zodanig veel gesteld kreeg, dat ik besloot om het antwoord neer te pennen in ‘De gelukkige eter’. Het antwoord is namelijk niet zo simpel: je moet de aantrekkingskracht van eten begrijpen en zodat je je instincten kunt verleiden tot andere eetkeuzes.

Heel wat mensen hebben moeite om hun suikeriname te beperken. ‘Suiker is een drug’, las ik zelfs. Is dat niet overdreven?

Suiker geeft in je hersenen dezelfde reactie als cocaïne en alcohol. In mijn beleving is het misschien nog wel gevaarlijker dan drugs omdat de kick minder heftig is. Daardoor is het voor je brein heel lastig om te ervaren wat suiker doet en te zien dat het gevaarlijk voor je is. Van alcohol word je immers dronken en van drugs word je stoned. Van suiker krijg je meer een lichte roes en dat valt minder op waardoor veel mensen denken dat het wel meevalt.

Waarom hebben zoveel mensen een ongelukkige relatie met eten?

Ik denk dat het te maken heeft met een conflict tussen de basisprogrammering van ons brein en het overaanbod van eten. Vroeger was eten namelijk schaars en was het belangrijk om zoveel mogelijk calorieën naar binnen te spelen. Met andere woorden: onze genen en ons oerbrein zijn niet ge-updated naar 2018.

Is dat gevaarlijk? 

Ja, onze huidige leefstijl doodt ons heel langzaam. Omdat het zo traag gaat, ziet ons oerbrein dat niet. Ons mensenbrein ziet dat gevaar wel, maar dat heeft slechts één procent van alle beslissingsbevoegdheid als het gaat over eten. Ons oerbrein heeft de overige 99% beslissingsaandelen in zijn zak. Het gevolg is dat veel mensen de hele dag een conflict hebben met zichzelf als het gaat over eten en vooral over wat ze eten. Hun mensenbrein wil gezond eten, het oerbrein wil vooral veel en calorierijk eten.

Het is dus een modern probleem?

Ja, absoluut. Onze oeroude programmering staat nog afgesteld op veel, vaak en calorierijk eten. Op dit moment is dat dodelijk omdatop zo’n voedsel er overal en altijd is. Het is dus echt iets van de laatste decennia, sinds de bewerkte voeding haar entree heeft gedaan, in combinatie met steeds meer mechanisatie en automatisering. De statistieken laten ook heel goed zien dat vanaf de jaren 70 het aantal mensen met overgewicht en chronische ziekten dramatisch is toegenomen.

Zonder schuldgevoel kunt genieten van eten, is dat dan überhaupt nog mogelijk?

Dat wordt steeds makkelijker wanneer je gaat begrijpen hoe je oerbrein werkt en waarom je in bepaalde situaties bepaalde keuzes maakt. Zodra je de ‘eetmechanismes’ van je brein kunt doorgronden, kun je in heel veel situaties problemen voor zijn en komt er ook weer ruimte om af en toe eens heel bewust lekker uit de bocht te vliegen.

Wat is het belangrijkste dat je geleerd hebt na al die jaren over suiker te schrijven? 

Alles draait om een gezonde balans. Ik maak altijd graag de vergelijking met een huis. Wanneer je een huis hebt dat bijna in elkaar stort, dan moet je groot onderhoud uit laten voeren. Maar zodra je orde op zaken hebt gesteld, kun je gerust eens een paar dagen niet opruimen. Dat trek je vrij vlot wel weer recht. Hetzelfde geldt voor je lichaam. Wanneer je echt serieuze gezondheidsklachten hebt, dan is het belangrijk om ‘groot onderhoud’ te plannen. Zodra je lichaam dan vervolgens in balans is, is het een kwestie van bijhouden. Ik spreek uit ervaring: ik eet ook elke dag wat chocolade en in het weekend staat de riem minder strak gespannen.

‘De gelukkige eter’ door Carola van Bemmelen ligt eind maart in de winkel. Uitgegeven bij Lannoo