Met 17 jaar ervaring op de teller behoort Elise Crombez (35) ondertussen tot de ‘oudere generatie’ topmodellen. Maar van een pensioen is nog lang geen sprake. “Oudere modellen worden weer vaker gevraagd voor shoots. En ik blijf dat ook nog ‘vree’ graag doen. Ik geniet nu meer dan vroeger.”

Sorry voor het lawaai”, verontschuldigt Elise zich aan het einde van ons FaceTime-gesprek, dat een half uur lang opgeleukt werd door toeterende taxi’s, optrekkende vrachtwagens en wilde wegenwerkers. “Maar ik sta ondertussen voor de deur van mijn advocaat. Duimen voor die green card!” Het West-Vlaamse topmodel verhuisde in juni van Los Angeles naar New York en heeft die ‘green card’ nodig om in de Verenigde Staten meer te kunnen doen dan enkel modellenwerk. Tussen twee afspraken door staat ze ons zeer vriendelijk te woord, terwijl ze New York City te voet doorkruist. “Ik had zin gekregen om nieuwe horizonten te ontdekken en tegelijkertijd dichter bij huis te zitten. Toen ik in LA woonde, ben ik op korte tijd twaalf keer op en af naar Europa gegaan. Moordend! Mijn avontuur in die stad zat er bovendien wel op. Ik had een schop onder mijn gat nodig en in LA – waar het leven te chill is – krijg je dat niet. In New York is het ritme heel anders. Hier liggen meer opportuniteiten voor mij.”

Ook in België liggen blijkbaar opportuniteiten. Je hebt voor de 25ste verjaardag van Hampton Bays een capsulecollectie ontworpen.

Klopt. Toen Hampton Bays me dat vroeg, heb ik geen moment getwijfeld. Op mijn zeventiende werd ik als startend model meteen het gezicht van dat merk. Het was mijn allereerste shoot in het buitenland. Ik herinner mij nog altijd de prachtige locatie: op de heuvels vlakbij de Ierse kust. De campagnebeelden hebben jarenlang op de kast van mijn oma gestaan. Dat ik nu de verjaardag van Hampton Bays kan vieren met een samenwerking, vind ik heel bijzonder.

Je hebt gigantisch veel ervaring als model, maar niet als ontwerpster. Een eigen collectie bedenken, is dat moeilijk?

Ik ben geen designer, dus hoefde ik me ook niet te schamen voor de kledingstukken die ik zelf had getekend om duidelijk te maken wat ik precies voor ogen had. Al hoop ik dat die tekeningen nooit aan het licht komen (lacht). Ik ben eigenlijk uitgegaan van kledingstukken die ik zelf graag zou willen dragen. Mijn ideale garderobe zit al lang in mijn hoofd. Ik was eigenlijk al tien jaar op zoek naar één van de truitjes uit mijn capsulecollectie. Natuurlijk is zo’n capsulecollectie ook het resultaat van compromissen. Het is een kruising tussen wat jij wil en wat het merk wil. Maar ik heb geen probleem met compromissen. Ik ben alleszins heel tevreden over het resultaat.

FW17_HAMPTONBAYS_ELISE_Look2

“Ik hou van tijdloosheid en kwaliteit, en ben geen gemakkelijke shopper”

Hoe omschrijf je je stijl?

Ik heb iets met ‘de vrouw uit de jaren 90’. Toen ik tien jaar oud was, bladerde ik enorm graag door Franse modebladen (Elise is in het Frans opgevoed, nvdr.) en keek ik op naar vrouwen als Vanessa Paradis, Jane Birkin, Françoise Hardy, … Die iconische figuren zijn me altijd bijgebleven en op die leeftijd wilde ik ook zo worden. Die vrouwen hadden een stijl, die durfden iets anders te dragen, terwijl ik altijd moeite heb gehad om mijn eigen stijl te vinden. Ik vind zelfs niet dat ik een stijl heb. Ik ben dan ook geen gemakkelijke shopper. Ik hou van kwaliteit, van tijdloosheid, en dat moest ook terugkomen in mijn capsulecollectie. Less is more voor mij. Ik vind het beter om een paar mooie stukken te hebben die ik op verschillende manieren kan combineren. Ik hou van het principe: “End your day the way you started it.” In de praktijk wil dat zeggen dat je ‘s avonds naar een etentje moet kunnen in dezelfde outfit waarin je in de namiddag boodschappen deed.

Wat wel opvallend is: van felle kleurtjes hou je niet.

Kleur en prints zijn inderdaad minder mijn ding, mooie materialen des te meer, zoals kasjmier. Ik vind het zalig om mij er op een koude ochtend in te duffelen. De lange rok met bijhorende trui met rugdecolleté in kasjmier zijn dan ook mijn favoriete stukken. Die open rug vind ik sexy en de rok vind ik heel comfortabel, warm en vrouwelijk tegelijk. De wollen outfits bestaan in vier effen kleuren: wit, camel, grijs en zwart. Zwart is een no-brainer voor mij, je kan het zo makkelijk combineren met andere stukken. Grijs ook bijvoorbeeld. Verder omvat de collectie nog het ultieme witte T-shirt, in een mooie afwerking, en twee zijden sjaals. Die sjaaltjes zijn dan wel weer kleurrijk, maar als accessoire mag dat wel.

Is jouw stijl veranderd met de leeftijd?

Toen ik bijna elke dag op een shoot werd gestyled, had ik in mijn vrije tijd weinig zin om moeite te doen voor mijn looks. Met de jaren geniet ik er steeds meer van om creatiever om te springen met mijn looks en anders durven te zijn. Ik haal oude stukken boven die ik destijds van designers kreeg en vind het leuk om nieuwe looks te proberen. Kledij geeft je de mogelijkheid om te zijn wie je bent of wie je wil zijn. Dat kan elke dag verschillen. Dankzij mijn kledij kan ik elke versie van mezelf ontdekken. Ik vind het trouwens ook inspirerend om mensen in originele outfits te zien.

Hangen er veel miskopen in jouw kast?

Niet zo veel, maar ik heb er wel een paar. Van die iets te dure botten die je absoluut moet hebben om er later achter te komen dat ze toch niet helemaal zijn waar je naar op zoek was. Die momenten van koopzucht zijn me wel al overkomen, maar over het algemeen ben ik een heel bewuste koper. Ik heb een hekel aan de wegwerpkledij die je tegenwoordig overal ziet.

“Het is interessant te zien dat oudere modellen weer vaker gevraagd worden”

Je bent een aantal maanden geleden verhuisd naar New York. Is er daar nog veel modellenwerk voor je?

Toch wel. Het is interessant om te zien dat oudere modellen weer vaker gevraagd worden voor jobs. Ik heb nooit een gigantisch cosmeticacontract gehad, maar heb in de loop der jaren wel een goede band met een aantal fotografen opgebouwd en die blijven me boeken. Volgens mij is dat ook een reactie op de ‘social media’-generatie in de huidige modellenwereld die niet hetzelfde gedrag heeft of passie vertoont voor de job. Alle meisjes van mijn generatie doen het modellenwerk ook nog vree graag. Wij hebben een ander tijdperk meegemaakt waarin je alles deed voor die ene foto. Nu is het modellenwerk bovendien niet meer het enige dat ik in mijn leven heb. Vroeger was dat wel een beetje zo: om de twee dagen een vliegtuig op, werken-werken-werken, geen sociaal leven. Heel lang heeft dat prioriteit gehad, maar nu kan ik meer van andere zaken genieten. Er zit meer evenwicht in mijn leven.

Heb je ook nog andere plannen? Je volgt toch af en toe acteerlessen.

Klopt, en dat blijf ik ook doen omdat ik het leuk vind en er veel uit leer. Maar mijn toekomst ligt zeker niet in die wereld. Als je wil acteren, moet je daar volledig voor gaan. Ik ben te geïnteresseerd in andere zaken. Bovendien heb ik op mijn leeftijd geen zin om castings af te schuimen. Acteren is simpelweg niet mijn roeping.

Denk je soms wel eens aan terugkeer naar België?

Qua opportuniteiten is het momenteel beter in New York, maar ik sluit nooit iets uit. Dus ook geen terugkeer naar België. Ik laat graag alles open omdat ik alle mogelijke kansen wil grijpen. New York is geweldig, maar ook Oostduinkerke vind ik heerlijk. Elke zomer overvalt me het gevoel om naar België te verhuizen. Maar als ik dan in februari aan de kust ben, dan loop ik er ook wel wat verloren. Ik heb er gewoon niet zo veel te doen. Moest er nu in Gent een droomjob om mij wachten, dan kom ik met plezier terug. Maar voorlopig geniet ik nog enorm van New York.

(Sebastiaan Bedaux- foto: Hampton Bays)