10 vragen voor onze toekomstige (en mysterieuze) gastblogster

137

Ken jij de blog Tram 4 al? Elke week post Elena Van Gent er een verhaal over haar belevenissen op de Gentse tram. Deze mysterieuze blogster (ze wil anoniem blijven) heeft talent en dat verdient een forum. Vanaf volgende week kan je haar verhalen ook op deze site volgen, vandaag kan je al even kennis maken met onze toekomstige gastblogster. 10 vragen voor de vrouw met de rode schoenen!

1.Elena, stel jezelf even voor in tien woorden!
Creatief, stadsmus, vrolijk, veggie, zuiders, ambitieus, extravert, winterse-thee-en-zomerse-bubbels, humoristisch en meelevend.

2. Waarom ben je ooit beginnen bloggen?
Een column schrijven over de doorsnee “man in de straat” (of tram dus…) stond al een hele tijd op mijn verlanglijstje en om die verhalen te delen zocht ik een leuke en eigentijdse manier. Tot eind vorig jaar was ik een echte blog-leek, maar nu heb ik de smaak helemaal te pakken. Er is een wereld voor me open gegaan: bij het bloggen heb je rechtstreeks contact met je lezers, krijg je snel spontane feedback en de leuke commentaren zijn altijd fijn! Het werkt echt wel verslavend…

3. Zijn al jouw verhalen waargebeurd of lieg je al eens een beetje?
Liegen? Ik zou niet durven! (lacht) Tram 4 is mijn muze, en de inspiratie die ik uit de reizigers haal, is onuitputtelijk. Soms hoor ik een leuk zinnetje, een flard van een conversatie, of zie ik een blik in iemands ogen die ik tracht te doorgronden. Uiteraard brei ik daar dan een verhaal rond want ik kan niet in de hoofden van de mensen kijken. Ik denk dat de personages, en wat ze meemaken, zo universeel zijn dat elke lezer er zich wel in kan terugvinden.

4. Elena Van Gent is niet jouw echte naam. Waarom blijf je anoniem?
Tram 4 gaat over de observatie van doodgewone mensen en zij spelen de hoofdrol. “De Vrouw met de Rode Schoenen” is de observator, de rode draad doorheen de verhalen. Het concept van Elena Van Gent zorgt voor een beetje mysterie: wie is ze, wat ziet en hoort ze?

Door dat beetje anonimiteit kan ik mijn blog de tijd geven om te groeien, zonder mezelf als schrijfster centraal te stellen. Maar ik besef wel dat er ooit een tijd zal komen dat ik uit de “tramonimiteit” moet treden. Ik verwacht dan wel een aantal verraste blikken want slechts een handvol bekenden weet dat ik hiermee bezig ben.

5. Wat heb jij met rode schoenen?
Aha! Misschien is de vraag wat een vrouw heeft met schoenen, een beetje overbodig? Ik heb een groot zwak voor schoenen, en rood is een prachtige kleur! Die staat symbool voor vurigheid, verlangen, warmte, het zonnige zuiden,… Rood en ik: dat is een match. Nu ga ik de “Jani”-toer op, maar elke vrouw zou minstens een paar rode schoenen in de kast hebben moeten staan: het zorgt voor instant-geluk.

6. En wat heb jij met trams?
Ik ben opgegroeid in de stad, leef en werk er ook, en rij al sinds jaar en dag met de tram. Omdat ik heel veel gezichten onthoud, is het bij mij al zo ver gekomen dat ik mensen in de straat herken en zeg: “Hé, ik ken jou, jij zit altijd op “mijn” tram!”

Als je er even bij stilstaat is een tramrit best wonderbaarlijk: een kwartiertje kruis je het leven van sommigen, in een miniwereld met mensen die komen en gaan: mannen, vrouwen, oud, jong, blij, triest, uit alle mogelijke windstreken… Het voelt een beetje zoals op een terrasje zitten en je ogen er de kost geven.

7. Je schrijft erg mooi. Heb je literaire ambities?
Dankjewel! Ja, die ambitie heb ik zeker. Mijn schrijfwerk delen met zoveel mogelijk mensen, dat is het allerfijnste wat er bestaat. Tram 4 wil ik graag in boekvorm uitgeven: als combinatie van verhalen en de prachtige foto’s waarvoor De Fotograaf van mijn blog instaat. Ondertussen werk ik nog aan twee andere literaire projecten en is de publicatie van een roman gepland. Aan inspiratie geen gebrek…

8. Wat vind jij zelf jouw allerbeste blogpost op Tram 4?
Dat is moeilijk! Mijn hart gaat uit naar het verhaal van Ferhat, de vluchteling die zijn weg zoekt in België. In die blog zit alles: het verdriet om het afscheid van een verleden en een land, de hoop op een nieuwe toekomst, en heel wat leuke woordspelingen ook.

Irma, mijn allereerste blogpost, vind ik een “wijze madame” en de kleine Simon die met zijn paraplu van de tram springt, is best ontroerend…

9. Als je één iets mag wensen, dan is dat…
…ik van mijn schrijfhobby ooit zou kunnen leven. Wat zou dat fantastisch zijn, een droom die uitkomt!

10. Is er nog iets levensbelangrijk dat de Steps-lezer moet weten?
Iedere maandag komt er een nieuw verhaal uit op Tram 4. Een lezeres liet me weten dat het lezen van mijn wekelijkse column de perfecte start van een (werk)week is. Vijf minuutjes verdwijnen in een fijn verhaal en je kan er meteen tegen aan.

Dus deze mooie tip aan de Steps-lezer: volg de reizigers op Tram 4 en geniet. Het is goed voor je humeur!

Vanaf volgende week verschijnt de blog van Elena Van Gent ook op Steps.be!