De journalist van de toekomst: Birgit

270

29 MAART 2014 | Hoera! Steps bestaat 20 jaar en daarom maakten wij een uniek verjaardagsnummer. In die speciale editie staan 20 interviews geschreven door twintig 20-jarige studenten journalistiek. Maar dat is niet alles! Met een crossmediale toekomst voor ons, posten wij hier op onze website ook 20 interviews van het jonge geweld zelf. Maak kennis met twintiger Birgit Maes.

DSC_3105

1. We beginnen met de openingsvraag die jullie ook moesten stellen. Waar was jij 20 jaar geleden?
Ik ben geboren in de zomer van ’94, ik ben dus ietsje jonger dan jullie magazine!

2. Wat is jouw vroegste herinnering?
Fietsritjes in een kinderzitje achterop de fiets. Tijdens die uitstapjes leerde ik de namen van de soorten groenten langs de weg. Ik weet niet hoe oud ik toen was, alleszins nog te jong om zelf te fietsen!

3. Kan je jouw jeugdjaren in één woord samenvatten?
Oei, tricky question. Iets in de trant van ‘leerrijk’?

4. Wat vond je de leukste leeftijd tot nu toe?
Daar kan ik echt geen antwoord op geven. Misschien vraag je me dat best nog eens opnieuw wanneer ik tachtig ben!

5. Je studeert journalistiek. Waarom heb je die richting gekozen?
Ik volg inderdaad journalistiek, aan de Hogeschool van West-Vlaanderen. Die opleiding kiezen was misschien ergens wel een risico, maar nieuws volgen en het kunnen brengen naar de mensen boeit me. Ik stond er ook op om mijn schrijfkunsten te verfijnen en vooral de Nederlandse taal nog beter onder de knie te krijgen. Zowel geschreven als gesproken. In die zin zit ik op de perfecte plek in Howest.

6. Heb je idolen in de media?
Ik ben allesbehalve een idolenmens, maar ik denk niet dat ik iéts negatiefs over Wim De Vilder kan zeggen. Hij is in mijn ogen het perfecte nieuwsanker en mag het voor mijn part nog lang blijven! In de radiowereld vind ik Linde Merckpoel, presentatrice bij Studio Brussel, wel goed. Ze heeft humor, een mooie stem vol vitaliteit en toch slaagt ze erin geloofwaardig te blijven.

7. Voor je deze opdracht kreeg, kende je Steps?
Ik kende Steps wel, maar ik ga niet beweren dat ik het al vaak gelezen had. De thema’s die aan bod komen vind ik over het algemeen wel boeiend.

8. Wie heb jij geïnterviewd en waarom vond je die persoon de moeite waard?
De uit Torhout afkomstige Aaron Pollet ontwerpt strikjes én heeft zelfs al zijn eigen merk uit de grond gestampt: Crownless By A.P. Dat op zich vond ik al de moeite waard. Ik weet zelf niets over stoffen inkopen en hoe je die dan moet knippen, stikken, naaien om zo tot een strik te komen… Een leeftijdsgenoot als Aaron kan het wel en daarin kan hij zich onderscheiden van anderen.

9. Hoe is het interview verlopen?
Perfect eigenlijk! Aaron was een heel gewillige en spraakzame interviewee die maar al te graag over zijn hobby sprak. Geen vraag was hem te veel en de sfeer was zeer gemoedelijk. Mij heeft hij alvast overtuigd en ik hoop dat hij het nog ver schopt!

10. Ben je trots op het resultaat?
Trots? Jazeker! Echt fijn om mijn eigen naam onder een artikel te zien staan dat ze zullen lezen over heel Vlaanderen.

11. Zou je ooit voor Steps willen werken?
Welja, waarom niet? Als ik net afgestudeerd zou zijn, dan zou ik een job bij Steps zeker met beide handen grijpen. Allicht zou ik niet mijn heel journalistieke carrière op de redactie van Steps willen spenderen, maar iedereen moet ergens beginnen.

12. Een klein journalistiek dilemma: print of digitaal?
Dan ga ik toch voor print. Er zijn aan beide zowel voor- als nadelen, maar het gevoel van een echt gedrukt magazine of een papieren krant in je handen is nog zoveel beter dan het gestaar naar een computerscherm. Binnen de onlinejournalistiek zijn er ook behoorlijk wat regels waar je je moet aan houden tijdens het schrijven van een stukje.

13. Waar droom je van?
Een BMW 5 Reeks Berline hebben, nooit grijze haren krijgen en de Rode Duivels die het WK in Brazilië winnen.

14. Ben je gelukkig?
Volgens de Van Dale is de definitie van gelukkig zijn ‘de aangename toestand waarin men zijn wensen bevredigd.’ Dan denk ik wel dat ik op dit moment behoorlijk gelukkig ben, ja.

15. Is er iets wat je haat?
Haten is een groot woord, maar ik kan wel een klein opsomminkje geven van zaken waar ik niet zo’n fan van ben: mensen die slurpen tijdens het eten, tegen wind in fietsen, trampolinespringen, het lied ‘All that she wants” van Ace of Base, wiskunde, Ice Tea,… Maar verder ben ik echt geen haatdragend mens, hoor!

16. Wat is jouw lievelingseten?
De Italiaanse keuken vind ik goed, enorm cliché eigenlijk.

17. Hoe oud wil je worden?
Zeker niet al te oud! Ik wil ook niet in een rusthuis terechtkomen of typische ouderdomsziektes krijgen. Maar goed, dat heb je spijtig genoeg totaal niet in de hand.

18. Waar zou je graag wonen?
Sydney in Australië spreekt me wel aan. Of Fairbanks in Alaska, dat moet een speciale ervaring zijn! Misschien word ik wel het type dat vaak verhuist en op die manier wat meer van de wereld ziet? Onder de kerktoren blijven is natuurlijk ook altijd een optie, maar niet echt spannend…

19. Welke vraag hadden we jou nog moeten stellen?
Welke sport ik nog wil gaan beoefenen: kickboksen!

20. Tot slot, wat doe jij in 2034?
Ik wou dat ik je het kon zeggen! Ik heb eigenlijk echt geen flauw idee wat de toekomst zal brengen. In 2034 zal ik wel al 40 zijn… en wat zei ik eerder over grijze haren? Juist ja.

De 20-jarigen zijn allemaal  student aan de Howest in Kortrijk. Wij danken hen en hun school dan ook meer dan 20 maal voor hun enthousiaste medewerking aan ons verjaardagsnummer.