Op weg naar het interview met Cath Luyten in Antwerpen, rijd ik voorbij de brouwerij van Moortgat op de A12. In grote letters staat daar te lezen ‘ssst ….’ En laat net dat het thema zijn van het gesprek met deze vrolijke spring-in-’t-veld, die ook nu en dan op zoek is naar stilte.

Tussen haar theatershow Silence, please!, de promotie voor haar gelijknamige boek, de opnames van Buurman, wat doet u nu? en tijd voor kind(eren)lief, troont Cath me mee naar plekjes die in haar leven gezorgd hebben voor stilte en rust. “Ik besef heel goed dat te weinig stilte een nefast effect heeft. Rust vind ik in de natuur, want natuur is synoniem voor stilte.”

Koewacht in de Zeeuwse polders

“Ik ben opgegroeid in Koewacht, een grensdorp met Nederland in de Zeeuwse polders. De weidsheid van de polders en de bootjes die als het ware varen op de dijk, zorgen voor een idyllisch tafereel. In mijn jeugd ging ik hier dagelijks met de hond wandelen. Die lange wandelingen hebben me ook al vroeg geleerd na te denken over het leven. Ik merk dat ik dat denken de afgelopen twintig jaar, door de hectiek van het gezin en een carrière, wat verleerd was. Nu probeer ik die rust weer wat meer in te plannen. Mijn zoon Bill vindt het hier eerder ‘saai’, maar toch wil ik dat hij de polders kent. Koewacht voelt voor mij nog steeds als mijn veilige thuisbasis. Als mijn ouders hier ooit zouden wegtrekken, dan droom ik van een huisje hier op de dijk.”

Vlieland op de Waddeneilanden

“Ken je Vlieland, een bijna autovrij deeltje van de Waddeneilanden? Met zijn 30 kilometer kust en heel veel natuur lijkt dit wel het einde van de wereld. Wanneer je op de ferry stapt in Harlingen is het alsof de tijd stopt. Tijdens deze heerlijke overtocht laat je letterlijk het land en alle zorgen achter je. Ik leerde de plaats kennen toen ik er met Jan Jaap van der Wal voor Buurman, wat doet u nu? op stap ging. Ik kom hier vaak terug en ik denk dat ik hier nu en dan een jaar zou kunnen wonen. In de winter bij zeven graden in ons blootje in het water springen en dan genieten van een kampvuurtje op het strand. Zalig toch.”

Het Noordkasteel in Antwerpen

“Mijn stilteplekje dicht bij huis is de omgeving van het Noordkasteel op Rechteroever in Antwerpen. Een plekje nog onontgonnen groen met een prachtig zicht op de Schelde. Je ziet er de kathedraal in al haar glorie opdoemen aan de andere kant van het water. Aan het begin van dit domein staat een oude frituur waar je de frieten nog in een puntzak geserveerd krijgt. Niets leukers dan je met een zakje friet neer te vleien op een bankje en te genieten van de zonsondergang over de Schelde. Dit is een fantastische plek in alle seizoenen.”

Thuis in Berchem

“Ik heb lang in hartje Antwerpen gewoond. Nu woon ik in Berchem. Ik kon me in eerste instantie niet inbeelden uit het centrum weg te trekken, want ik was ervan overtuigd dat ik de prikkels van de stad nodig had om creatief te zijn. Maar nu besef ik dat al die prikkels me vaak ook opjagen. Ik wilde altijd naar buiten te gaan, want ik wilde niets missen. Nu woon ik in een huis in een rustige straat. Ik voel niet meer de drang om steeds naar buiten te gaan, maar geniet van de stilte en creëer sfeer binnenshuis. Dat geeft rust.”

Silence, please! – uitgegeven bij Standaard Uitgeverij – 23,50 euro

Tekst: Mieke Vercruijsse BEELD: Ivan Ruck