Brussel, België en bij uitbreiding de rest van de wereld zijn geschokt door de aanslagen in onze hoofdstad. Het trieste nieuws van vandaag was de aanleiding voor onze freelance journaliste Shauni Deferm om een open brief te schrijven op Facebook. “Brussel kan ook heel schoon zijn.”

Nooit gedacht dat ik ooit naar Brussel zou verhuizen. ‘Het is er gevaarlijk, vuil. Er loopt geen enkele Belg rond. Brussel, daar wíl je niet naartoe.’ Sinds een maand woon ik er toch. Ondanks de terreurdreigingen en invallen in huizen waar terroristen zich schuilhouden. Ondanks dat Salah Abdeslam zo goed als mijn buurman was. Ondanks dat het leger met machinegeweren door het Zuidstation loopt.

Toch neem ik elke dag de trein op en af. Omdat ik er woon. Samen – maar vaak ook alleen – met mijn lief en ons hondje. Omdat ik ze graag zie. Omdat mijn lief Brussel geweldig vindt en ik mijn lief dan weer geweldig vind (of toch meestal). En nee, het is niet makkelijk om mijn draai te vinden in zo’n stad. Zeker niet als je weet uit welk klein en veilig boerendorp ik kom.

Nee, ik loop er als blonde vrouw niet graag alleen over straat. Ja, ik word aangesproken. “Bonjour Mademoiselle” – met een knipoog. Maar ondanks de bevestigde clichés kan ik ook zeggen dat het niet altijd is zoals we denken. Zoals we vandaag in het nieuws horen en zien. Brussel kan ook heel schoon zijn. Met spelende kinderen op straat die stralen als we met ons hondje de deur uitkomen. “Stella!” en er kruipt er eentje van onder een geparkeerde auto terwijl hij eigenlijk verstoppertje speelt. Of met de zon die de helft van de straat verwarmt terwijl ik naar de bakker wandel. Of met de mooiste uitzichten vanop de hoogste verdieping van een parkingblok. Of tijdens een uitgebreide brunch in een gezellig straatje op een zondagmiddag. Brussel is geen droomstad, nee. Maar het is wel schoner dan we denken. Echt.