Kelly Deriemaeker is getrouwd met Youri, mama van een vreselijk leuk zoontje, Dexter, en een felle bloem van een dochter, Flo. Ze schrijft voor kranten en magazines, voor haar beroemde blog … en voor jullie.

“Als je iets koopt bij een kleine zelfstandige, dan hoort daar altijd een klein vreugdesprongetje bij. Het is iets dat ik ooit zag passeren op sociale media in de vorm van een cartoon, en het bleef hangen. Lokaal shoppen maakt zowel de shopper als de handelaar blij.

Zeker nu, in tijden waarin die kleine zelfstandigen de scherven van de lockdown amper hebben opgeveegd en er constant onzekerheid in de lucht hangt, probeer ik er zo vaak mogelijk aan te denken, aan dat sprongetje. Heb ik iets nodig, dan neem ik de tijd om te wachten tot ik in mijn buurt kan winkelen. In een van de winkels waarover ik in de lockdown plots besefte dat ze er zomaar niet meer zouden kunnen zijn, en wat een gemis dat zou zijn voor mijn stad.

Ik investeerde in de fijne mensen van die winkels door een zomerbon te kopen, die ik na de lockdown kon inwisselen voor een leuke outfit. Ik keek meerdere malen bewonderend naar hun creatieve ideeën en veerkracht in wat een periode vol zorgen moet zijn geweest. Ik zag hoe handelaars tot bij klanten reden en hen de kans gaven om meerdere outfits te passen. Hoe ze nadachten over veilig winkelen, mondmaskers, social distancing en het ontsmetten van pashokjes. Hoe ze het makkelijk maakten om online te bestellen, en later om weer langs te komen in het echt. Hoe ze mogelijkheden zagen in een periode van de ene beperking na de andere.

Het is jammer dat het een pandemie moest zijn die voor velen het laatste duwtje naar lokaal shoppen moest veroorzaken, maar de reflex is er: als ik iets koop, dan probeer ik in dezelfde beweging een lokale handelaar blij te maken. Online of in het echt, maakt niet uit. Als we willen dat ze blijven bestaan, dan is het aan ons om nu de juiste keuzes te maken. Om Belgisch te kopen, zodat we er samen door geraken. Om naar de markt te gaan, en je plaatselijke groenteboer een hart onder de riem te steken, en daarna eens binnen te springen bij die leuke boetiek met de verkoopster die altijd even vriendelijk is, of het nu achter een mondmasker is of niet. Om de kleinere spelers alle steun in de rug te geven die we kunnen. Om hen te belonen voor hun inzet en de moed om er iets van te maken, en om solidair te zijn.

En die zomerbon, die ik kocht in een van mijn favoriete winkels om op een later moment in te wisselen? De zomer is voorbij, en ik ging al zeker vier keer winkelen mét mondmasker, maar zonder bon. Weer vergeten. Thuis in de kast. Gelukkig wel een goed excuus om te blijven teruggaan. Al heb ik dat excuus niet echt nodig.”

Kelly Deriemaeker