De journalist van de toekomst: Emilie

255

29 MAART 2014 | Hoera! Steps bestaat 20 jaar en daarom maakten wij een uniek verjaardagsnummer. In die speciale editie staan 20 interviews geschreven door twintig 20-jarige studenten journalistiek. Maar dat is niet alles! Met een crossmediale toekomst voor ons, posten wij hier op onze website ook 20 interviews van het jonge geweld zelf. Maak kennis met twintiger Emilie De Clerck.

DSC_3074

1. We beginnen met de openingsvraag die jullie ook moesten stellen. Waar was jij 20 jaar geleden?
In mijn wieg of in de armen van mijn mama of papa.

2. Wat is jouw vroegste herinnering?
Mijn vroegste herinnering speelt zich af in mijn vorig huis, toen ik een jaar of vijf was. We woonden er vlak naast de ringweg rond Kortrijk, er was alleen een klein veldje tussen ons huis en de ring. In dat veld waren mijn broer en mijn vader aan het spelen met een speelgoedvliegtuigje dat werkte op afstandsbediening. Toen mijn broer het vliegtuig bestuurde, belandde het per ongeluk op de ringweg. Mijn vader vond er toen niets beters op dan de helling op te klimmen en over de vangrail te kruipen om het vliegtuigje van de middenberm terug te halen.

3. Kan je jouw jeugdjaren in één woord samenvatten?
Neen, maar als ik nog twee woorden cadeau krijg, dan ga ik voor: “voor herhaling vatbaar”.

4. Wat vond je de leukste leeftijd tot nu toe?
Tien jaar, omdat school toen nog gemakkelijk was, ik veel leuke vrienden had en veel hobby’s had die ik graag deed. En toen hadden we ook nog minder zorgen of verantwoordelijkheid.

5. Je studeert journalistiek. Waarom heb je die richting gekozen?
Het leek me een interessante studierichting en job. Ik was goed in taal en ik heb altijd al de grote algemene kennis van journalisten bewonderd. Bovendien ben ik altijd al zeer geïntrigeerd geweest door de relatie tussen politiek en de media, en ook vooral door de rol van de media als vierde macht.

6. Heb je idolen in de media?
Patrick De Witte, omdat hij als journalist en als mens iemand was waar ik naar opkijk.

7. Voor je deze opdracht kreeg,  kende je Steps?
Ik kende Steps wel van naam en wist dat het een lifestylemagazine is, maar ik had het nog nooit zelf gelezen.

8. Wie heb jij geïnterviewd en waarom vond je die persoon de moeite waard?
Ik interviewde ontwerper Wim Bruynooghe. Hij heeft een zeer unieke visie op mode en op kunst in het algemeen. Ik kende zijn collectie Lena wel al en het was dus heel interessant om de persoon en de ideeën achter de kunst te leren kennen.

9. Hoe is het interview verlopen?
Wim Bruynooghe is een zeer sympathiek en warm iemand. Het interview afnemen was dus een echt genoegen.

10. Ben je trots op het resultaat?
Ja, het resultaat mag er wel zijn, vind ik. Het is een mooi interview van een mode-ontwerper aan het begin van zijn carrière.

11. Zou je ooit voor Steps willen werken?
Lifestyle is niet meteen de sector waar ik verwacht in terecht te komen, maar ik zou het zeker niet uitsluiten. Uiteindelijk is het belangrijk om van alles eens te proeven voor je het kunt beoordelen, dus ik zou er zeker voor openstaan.

12. Een klein journalistiek dilemma: print of digitaal?
Digitaal is de toekomst. Mensen zijn veel makkelijker en in grotere aantallen bereikbaar. Er zijn ook minder barrières om journalistiek werk te leveren, je staat veel dichter bij de lezer. Uiteraard zijn er ook veel minpunten aan digitale media, en zaken waarover men nog niet weet hoe we ze het best aanpakken. Maar daardoor is het wel heel duidelijk dat er binnen digitale media nog heel veel ruimte is om te experimenteren en te groeien.

13. Waar droom je van?
Verder opgroeien en ouder worden met familie, vrienden en geliefden die allemaal gelukkig en gezond zijn. En een succesvol auteur worden.

14. Ben je gelukkig?
Ik geloof niet dat mensen gelukkig zijn of ongelukkig, maar eerder één van de vele grijstinten daartussen. Een betere vraag dan “Ben je gelukkig?” zou zijn “Hoe gelukkig ben je?”. Daarop zou ik mezelf een 7 geven, rekening houdend met het feit dat als ik deze vraag een uur later of vroeger had beantwoord, dat cijfer heel anders zou kunnen zijn.

15. Is er iets wat je haat?
Haat is een heel sterk woord, maar ik voel wel enige verachting tegenover gelegenheidsrokers en jonge rokers. Ik snap dat bepaalde mensen verslaafd zijn geraakt aan roken op jonge leeftijd en het er nu ongelooflijk moeilijk mee hebben om te stoppen. Daar heb ik zelfs begrip voor. Maar wat ik ergens wel haat, zijn jongeren die nu beginnen met roken, terwijl het ondertussen toch echt wel duidelijk is hoe schadelijk het is. En ook gelegenheidsrokers kunnen niet op mijn begrip rekenen.

16. Wat is jouw lievelingseten?
Barbecue met vegetarisch vlees, veel groentjes, verschillende koude pastasalades en lekkere sausjes.

17. Hoe oud wil je worden?
Zo oud als ik kan worden, zonder mijn zelfstandigheid te verliezen.

18. Waar zou je graag wonen?
In het zuiden van Frankrijk, in een bescheiden huisje met een mooie tuin, het liefst ook in de buurt van mijn familie.

19. Welke vraag hadden we jou nog moeten stellen?
Wat is je favoriete citaat? “It is impossible to live without failing at something, unless you live so cautiously that you might as well not have lived at all – in which case, you fail by default.” J.K. Rowling

20. Tot slot, wat doe jij in 2034?
De wereld rondreizen, boeken schrijven en andere mensen gelukkig maken.

De 20-jarigen zijn allemaal  student aan de Howest in Kortrijk. Wij danken hen en hun school dan ook meer dan 20 maal voor hun enthousiaste medewerking aan ons verjaardagsnummer.