Gespot op Tram 4: Danny

66

Wie is toch die mysterieuze Elena Van Gent? Het enige wat wij weten is dat ze elke dag Tram 4 in Gent neemt, dat ze altijd rode schoenen draagt én dat ze onze gastblogster is. Elke maandag schrijft ze voor Steps.be over iemand die ze op Tram 4 gespot heeft. Aan één blik heeft ze voldoende om een heel verhaal rond iemand te fantaseren…

Elena (Large)

Danny
Drie maal was scheepsrecht maar Danny was geen kapitein. Zijn huwelijksbootje was al twee keer gezonken en met de laatste was het ook niet zoals het had moeten zijn.
Relaties met vrouwen zijn zoals het bakken van pannenkoeken: met de eerste gaat het gegarandeerd mis. Zeventien was hij, toen hij haar had leren kennen en Tanja had er geen doekjes om gewonden. Het feestje was nauwelijks aan de gang of ze had haar tong al snel draaiend in zijn mond, het leek het wel een wasmachine. Of ze al dan niet bij elkaar pasten, kwam er helemaal niet aan te pas: zij was op hem en hij op haar en een jaar later speelden ze moeder en vader.
Het werpen van het kind bracht ook de eerste klachten mee: ze was te moe, had het te druk en hij snurkte te vaak en te veel. Dom was ze niet, dat moest hij bekennen. Want vijf jaar lang wist ze te verbergen dat ze het achter zijn rug om deed met de man die hij toen nog zijn beste vriend noemde. Gedaan met het huwelijksmonopolie en zonder langs start te gaan, mocht hij opnieuw en van nul beginnen. Vrouw, kind en vriend was hij kwijt.
Even gaapte het gat van de eenzaamheid, maar hij had zich tijdig vermand en Lina leren kennen in de fabriek. Ze lachte luid en hartelijk en was bedreven in de essentie van het leven: feesten en met makkers drinken, uit de fles en niet uit een glas. Kinderen kwamen niet ter sprake en veel passie evenmin. Misschien had hij toen al kunnen weten dat ze liever een vriendin in bed had dan een vriend.
Zijn trots en overall had hij aan de haak gehangen en was op zoek gegaan naar ander werk. Achter het stuur van een bus of tram voelde hij zich dan wel geen prins op het witte paard maar wel op de juiste plek. En aan iedereen die het wilde horen zei hij: “Ik ben een feniks, uit de as van de mislukking herboren!”
Nummer drie versierde hij in het frietkot om de hoek, tussen het stoofvlees, de saté en de hard gebakken frieten. Maar wat begon op die hete 180 graden koelde heel snel af. Hij werd gedegradeerd tot Kabouter Klus van de dagelijkse routine: de vuilnis, boren van gaten en maaien van het gras. Toen hij een keertje protesteerde, veegde ze hem met zijn hebben en houden buiten… en was het terug naar af.

Genoeg was het geweest, Danny hield het voor bekeken en nooit ofte nimmer zou hij nog met een vrouw samenwonen. Verder dan een nacht en wat gefoefel onder zijn ongestreken lakens liet hij het niet meer komen!

*4*

Aan de halte Zuid stapte hij op, helemaal klaar voor de eerste rit van de dag. Tien jaar was Danny de ongekroonde Koning van de Tram. Toen hij in de spiegel achterom keek, begon zijn hart wat sneller te slaan want daar zat ze: de Vrouw met de Rode Schoenen en het donkere haar. Geen pannenkoek, ijskoningin noch het type van jongens-vind-ik-niet-zo-fijn. Wie weet kon “Vier op een rij” het mooiste spelletje zijn?