‘Halfweg’, de première. En wij waren erbij!

171

26 FEBRUARI 2014 | Of ik zin heb om naar de première van Halfweg te gaan en er een sfeerverslag over te maken? Tuurlijk! Het is een Vlaamse film én een première. Allebei top, dus reken maar van yes dat ik ga.2

Het enthousiasme maakt al snel plaats voor zenuwen en doemscenario’s. Ik hoef waarschijnlijk niet uit te leggen waarom? Maar goed. Ik raap mijn moed, een fototoestel en wat papiertjes bijeen en vertrek richting de Gentse Kinepolis. Het valt daar meteen op dat ik tussen een heleboel persmensen terecht ben gekomen die camera’s hebben om u tegen te zeggen. Voor de volledigheid: ik sta daar met een eenvoudig fototoestel en smartphone. Nou ja.

Als journalist – en fan, laat ons eerlijk zijn – ga ik naar de rode loper om de cast te verwelkomen. De opkomst is eigenlijk niet zo groot en dat is een beetje triest (zouden die BV’s daar eigenlijk van wakker liggen?).

En dan komt de witte limousine toe. Koen De Graeve, Jurgen Delnaet, Ella Leyers en al de rest stappen uit en laten zich gretig fotograferen. Wat zien ze er allemaal goed uit! Jurgen Delnaet geeft zelfs mee dat hij gehuld is in ‘Diesel Black Gold’.

Daarna lopen ze snel verder naar de volgende grote gebeurtenis van de avond: de sterlegging. Toen ik las dat er een sterlegging was, dacht ik onmiddellijk aan de Walk of Fame in Hollywood. In Gent schroef ik dat utopische beeld aardig terug: De Graeve en Delnaet halen hun ster(retje) tevoorschijn en mogen, ja ja, alweer poseren. Ondertussen loopt iedereen richting Zaal 3, where the magic is going to happen.

image(5)

Even later begint de film. Toch één van de hoogtepunten, niet?  Ik zie hoe het hoofdpersonage Stef, een man die midden in een scheiding zit, een villa voor een prikje kan kopen (een prachthuis werkelijk, je zou daarvoor alleen al naar de film moeten kijken!). Al snel blijkt dat Stef niet alleen een huis gekocht heeft, maar daarbij ook de vorige bewoner Theo. Al is die laatste eigenlijk dood…

De film gaat langzaam vooruit en zo zie je de ‘relatie’ tussen Stef en Theo met eigen ogen groeien. Halfweg de film begint die traagheid mij toch een beetje in te halen en verlang ik naar nieuwe ontwikkelingen. En die er ook snel komen!

Achteraf gezien was die traagheid functioneel en helemaal niet zo erg. Na de vertoning stelt Jan Verheyen nog enkele vragen aan de cast en krijgen we nog eens te horen dat het geestenverhaal niet gebaseerd is op waargebeurde feiten. Al weet er ons wel iemand te vertellen dat het geïnspireerd is op het feit dat één van de medewerkers een echte klopgeest in huis heeft. Wow! Dat zag ik niet aankomen…

En de mening van de BV’s? Ik vroeg het hen en overtuigde hen zelfs om samen met mij een selfie te maken. De laatste foto valt wat raar uit (de schuld van de klopgeesten?) maar voor de rest: niet mis hé!

Showbizz Bart
“Het was een heel speciale film. Het verhaal is misschien niet zo realistisch, maar dat vond ik helemaal niet erg. Het is een hele goeie cast en Gilles De Schryver vond ik supergrappig!”image(3)
Amaryllis Uitterlinden
“Het speelt zich allemaal in hetzelfde huis af en ik vind zo’n microkosmos wel leuk. En dan nog allemaal op zo’n prachtige locatie. Het thema vond ik niet zo raar, ik ben niet zo sceptisch. Zelf geloof ik ook wel dat er ‘meer’ is. De combo van Koen en Jurgen vond ik heel goed”image

Robrecht Vanden Thoren
“Ik wist al waarover de film gaat maar was toch aangenaam verrast. Het was echt heel tof. Ik vond het spannend van begin tot einde”image(4)

Tine Embrechts
“Een heel fijne film. Het duurde wel een tijdje voor ik doorhad hoe ik ernaar moest kijken. Je zou snel denken dat het een absurd thema is, maar het wordt heel menselijk gebracht. Door de traagheid van de film, lijkt het onderwerp toch niet zo zot. Het is een gedurfde keuze en daar hou ik wel van”image(8)

Halfweg is vanaf vandaag in de zalen te zien. Zondag verschijnt in de modespecial van Steps ook een interview met Ella Leyers, een van de hoofdrolspelers.

Marlies Strubbe