Dag allemaal. Ik ben Bart en ik heb een probleem. Ik ben Instagramverslaafd. Mijn leven wordt overspoeld door plaatjes van katjes, kindjes, koffies, kumuluswolken en knappe koppen – zeg maar selfies. En ja, ik ben zelf ook schuldig aan die zondvloed. Want ja, ik heb een kat, een koffiezet, een kind en een kop die al eens naar de wolken tuurt.

Mijn verslaving begon op 29 januari 2011. In Gent – waar anders? Zoals een hipster het zou doen, richtte ik mijn splinternieuwe smartphone op een brandend Belfort. En ik instagramde. Twee jaar, 886 foto’s en 3563 likes later ben ik volledig verslingerd en verslaafd. Eerste werk bij het wakker worden: Instagram checken. Er gebeurt iets of nog beter, niets: foto, filter & delen die handel.  Twee minuten pauze? Even scrollen en hartjes geven aan die fantastische feed van mij. Mi amo amaro.

Ja, ik ben verslaafd aan Instagram – en aan alliteraties blijkbaar ook. Maar afkicken? Neen, dank u. Ik weet wel dat ik soms eens overdrijf. Dat ik heus niet elke morgen mijn ontbijt moet delen met de wereld. Dat niet iedereen zit te wachten op het zoveelste fantastische fotootje van mijn kind (schoon kind). En ja, dat het máár wolken zijn – letterlijk en figuurlijk lucht.

Maar toch… Instagram laat mij heel af en toe geloven dat ik eigenlijk een fotografisch genie ben. (Overdrijven, ik?) En in die roes schiet ik af en toe plaatjes als deze…

insta1instaluchtinsta21

Dag allemaal. Ik ben @bartcast en ik blog voortaan op Steps.be.