Hij is choreograaf, televisiepersoonlijkheid en een succesvol auteur. Van zijn bestseller Cécile verscheen recent een luisterboek, hij promoot het positieve en hij mocht recent nog de Prijs van de Gelijkheid in ontvangst nemen. “Het werken stopt nooit”, zegt hij, en dan heeft hij het in de eerste plaats over werken aan verdraagzaamheid en wederzijds begrip.

foto ish

Het tv-programma Terug naar eigen land drukte ons met de neus op de harde realiteit van het vluchtelingenprobleem. We hebben jou in dat programma ook leren kennen als iemand die vooral respect opbrengt, voor iedereen. Wat heb je zelf van dat programma geleerd?

Dat is heel moeilijk te benoemen, omdat het zoveel is. Ik heb bijna het gevoel dat ik er alles heb geleerd. De confrontatie was zo groot, met de realiteit, met de medereizigers, met mezelf. Ik krijg tijdens mijn lezingen vaak dezelfde vraag en ik merk dat mijn antwoorden nog steeds vaag zijn en ver te zoeken. Ik veronderstel dat ik nog tijd nodig heb om dat allemaal te verwerken.

“Ik heb nog tijd nodig om het allemaal te verwerken”

Je hebt recent de ‘Prijs van de Gelijkheid 2016’ gekregen. De jury verwoordde het volgt: “Hij respectvol is voor elke mens. Hij kiest voor dialoog in plaats van confrontatie.” Hoe kunnen we zelf ook voor meer gelijkheid in de maatschappij zorgen?

In alles wat ik deel, spreek ik eerst mezelf aan. Als mensen hebben we gewoonweg bepaalde slechte gewoontes in onze gedragspatronen die al van kleinsafaan werden meegeven door de samenleving waarin we leven. En dus stopt het werken aan gelijkheid en verdraagzaamheid nooit. Ik heb helaas geen kant en klaar recept om iets beters te maken. Elke mens is anders. Elke ervaring is anders. Elk gevoel is anders. Misschien is dat het: het bewustworden, ergens kunnen begrijpen dat we anders zijn en dat we anderen niet moeten afrekenen op basis van onze eigen normen, waarden of regels.

Ik heb ingezien dat positief zijn iets was dat ik mezelf opnieuw moest aanleren. En nog steeds. Wanneer we voor de keuze gesteld worden om voor het positieve of negatieve te kiezen, gaan we vaak – vanuit een gewoonte en iets dat in ons bestaat – voor het negatieve kiezen. Ik heb ook moeten leren om voor het positieve te kiezen.

“We moeten anderen niet afrekenen op basis van onze eigen normen, waarden of regels”

 

Wat betekent gelijkheid voor jou?

Precies wat het woord zegt: jouw eigenheid en mijn eigenheid, die zijn gelijk.

Dansen, schrijven, televisieprogramma’s maken… je bent heel erg allround. Wat staat er nog op je to do-lijstje?

Verhalen boeien mij enorm en dus ben ik altijd op zoek naar andere mediums om die verhalen naar een publiek te brengen, en dan is natuurlijk film er zeker eentje van. Een film schrijven en maken dus, dat staat zeker nog op mijn lijstje. En voor de rest: als ik mag blijven doen wat ik wil doen, dan ben ik gelukkig. Als ik de mensen rondom mij gelukkig kan maken, dan ben ik gelukkig. En uiteraard als ik geliefd word door mijn familie, vrienden en naasten dan ben ik gelukkig. Liefde hé!

De liefde is iets wat je via social media graag verspreidt. Leuk is dat je op Facebook je volgers dagelijks een liefdevolle dag toewenst, en dat je hen vraagt iets over zichzelf te vertellen. Zitten daar verhalen tussen die je bijblijven?

Zeker! Dat is ook de reden waarom ik het vraag en ik lees het ook. Ik vind het iets heel magisch hebben: verhalen van mensen, de verschillen ervan, hoe ik mijn dag op een manier kan beleven en iemand anders dat op een heel andere manier doet. En dat terwijl we misschien hetzelfde hebben gezien, gehoord of hebben meegemaakt.

Ik plaats op mijn FB-pagina begroetingen, vragen en zelfs opiniestukken, en heb daar een vaste gewoonte van gemaakt. Het is iets dat ondertussen deel uitmaakt van mijn dagelijks leven, ik leer er ontzettend veel van en mezelf kennende zal dit ook een enorme creatieve impact hebben op de verhalen die ik later wil vertellen.

Wat doe je als je niet aan het dansen of schrijven bent, om echt te ontspannen?

Voor een complete ontspanning: tekenfilms of series bekijken. En daar heb je natuurlijke heel veel verschillende niveau’s in, naargelang hoe ontspannen je precies wil zijn. Wil je jezelf bijvoorbeeld helemaal verdoven, dan kijk je naar Keeping up with the Kardashians. (lacht)

Je bent een succesvol schrijver en je bestseller Cécile is nu ook als luisterboek verkrijgbaar, het werd ingesproken door de Nederlandse auteur Abdelkader Benali. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen?

Ik kende Abdelkader Benali al een tijdje. Soms ontmoet je mensen weet je meteen dat je daar graag eens mee wil samenwerken. Toen we er voor het eerst over nadachten om van Cécile een luisterboek te maken, was het meteen duidelijk wie dat zou inspreken: Abdelkader! Zijn stem, zijn kennis over het zuiden – wat belangrijk is in het verhaal – zijn liefde voor verhalen… Het was de perfecte match.

 

“Een film schrijven en maken staat zeker nog op mijn lijstje”

 

Hoe kijk je terug op 2016?

Het was voor mij een heel leerrijk jaar. Ik heb een boek en luisterboek kunnen uitbrengen, drie programma’s gemaakt en heb veel lezingen gedaan. Met andere woorden: ik heb ontzettend veel geleerd en prachtige mensen ontmoet. Moeilijke momenten en ook weer heel mooie momenten. En we hebben als land ook heel wat meegemaakt. Leerrijk, dat was 2016, leerrijk

Wat hoop je voor 2017?

Wat dat veel mensen wensen. Een beter jaar, op alle vlakken, zowel individueel als gemeenschappelijk.

Wie is jouw held van 2016?

Er zijn er een heleboel helden. Ik wil niemand uitsluiten, dus zal ik er ook geen noemen.

www.facebook.com/ishaithamouwww.wpg.bewww.ishaithamou.be