Model Jolien Van der Steen: “Ik ben anders dan de rest”

485

25 FEBRUARI 2014 | Het Kempense model Jolien Van der Steen liep enkele weken geleden de catwalk van haar leven. Ze stapte het vliegtuig op richting New York en versierde een hoofdrol in vijf shows tijdens de New York Fashion Week. Steps vroeg Jolien alles over haar American dream.

De 24-jarige schone begon op haar zesde met modellenwerk. Haar eerste opdracht? Een fotoshoot in pyjama’s van Makro. Na 18 jaar heeft ze al duizend-en-een verschillende opdrachten op haar palmares staan, maar het hoogtepunt is toch de Fashion Week in The Big Apple enkele weken geleden. Ze ging ernaartoe met de hoop daar de catwalk op te mogen. En dat lukte haar. Zelfs vijf keer! En volgend jaar mag ze er weer haar ding gaan doen…

Jolien, vertel eens over je avonturen in New York!
Het was altijd al mijn droom eens te mogen schitteren op de catwalk van een Fashion Week. Jammer genoeg is dat niet zo evident, want er wordt meestal enkel gewerkt met modellen via een agentschap. En dat heb ik niet, omdat ik te klein ben volgens de normen. Maar mijn drang om het toch te proberen was te groot. Ik boekte een vlucht en voor ik het wist was ik in New York. Na veel rondbellen had ik een casting te pakken en ze vonden me nog goed ook! Ik zat al uren te wachten op de fitting, toen ik besloot het gebouw te verkennen om de tijd te doden. Op een bepaald moment deed ik een deur open waarachter enkele designers aan het vergaderen waren. (lacht) Ik vond dat natuurlijk heel gênant, maar plots vroeg iemand of ik model was. Zo is de bal aan het rollen gegaan en heb ik uiteindelijk aan vijf shows meegedaan.

Wat denk je dat de gevolgen zullen zijn van je avontuur?
Het staat alleszins héél mooi op mijn cv! Voor de rest probeer ik niet te veel te hopen; ik ben daar vrij nuchter in. Maar ik heb ondertussen wel al een contract binnengehaald voor de New York Fashion Week in september. Ik mag ook aan de slag voor het Antwerpse streetwearlabel Addmyberry. De foto’s zullen vanaf mei in acht verschillende landen verspreid worden! Wie weet wat mij nog allemaal te wachten staat…

Is het je ambitie om te tekenen bij een internationaal bureau?
Als je je aanmeldt bij zo’n bureau, vragen ze meestal naar je moederagentschap. En dat heb ik nog niet. Ik zal eerst op zoek gaan naar een Belgisch bureau dat mij wil vertegenwoordigen en ik hoop dan zo verder te geraken. (lacht)

De modellen van nu zijn vaak supermager, maar jij vindt van jezelf dat je geen size zero hebt. Hoe komt het dat jij toch zo veel succes had?
Omdat ik anders ben, denk ik. De modellen die ik in New York tegenkwam, zijn tussen de veertien en zeventien jaar en hebben allemaal een maatje nul. Ik heb wél vrouwelijke vormen en dat maakte mij anders dan de rest. Volgens mij was net dat mijn sterke punt. Misschien vonden de designers dat hun ontwerpen mooier op een vrouwelijk lichaam passen?

Wat is, behalve New York, je leukste opdracht uit je modellencarrière?
Mijn leukste catwalk was die in een vliegend vliegtuig. Ik liep daarin door het gangpad in bruidsjurken en bikini’s. Dat was heel tof om te doen! De fashionshow voor Débora Velásquez in Gotha in Knokke was ook een hoogtepunt voor mij. En Paris Hilton was daar als special guest! Maar ik doe ook nog veel cataloguswerk en dat is iets helemaal anders. Bij een shoot moet je je inleven en ben je even iemand anders. Op de catwalk is het showtime en kan je meer jezelf zijn. Maar ik doe het allebei heel graag en wil ze blijven doen. Mijn eerste opdracht is ook een hele speciale herinnering. Dat was voor Makro en ik was nog maar zes jaar. Ik moest pyjamaatjes showen en dat was heel schattig. (hilariteit)

Heb jij een voorbeeld uit de modellenwereld?
(denkt na) Ik heb niet echt een voorbeeld, maar er is wel iemand waar ik enorm naar opkijk. Het werk van Dorith Mous volg ik al een paar jaar op. Dat is een Nederlands model en ze reist de hele wereld rond. Haar moeder schrijft zelfs boeken over haar.

Zijn er tips die jij wil meegeven aan meisjes die ook model willen worden?
Probeer een goed agentschap te vinden. Velen denken dat je daarvoor professionele foto’s moet hebben, maar dat is niet waar. Als je agentschap in je gelooft, willen ze ook in je investeren. Maar vooral: je stoute schoenen aantrekken en ga er gewoon voor!

Marlies Strubbe