Lien Willaert: “Ik ben het creatiefst als er weinig in mijn koelkast zit.”

819

28 JANUARI 2014 | Het kookvirus had haar al te pakken toen ze zes was. En nu zelfs haar dochter die leeftijd al voorbij is, heeft Lien Willaert er nog altijd evenveel zin in. Vijf jaar geleden zette ze haar man Jan Verheyen stiekem op dieet en ook haar vijfde boek draait om gezondheid en smaak. Liens Lichte Klassiekers exploreert de klassieke keuken met nostalgische gerechten die niet aan je heupen blijven kleven.

Wanneer ontdekte je dat je graag kookt?
Lien Willaert: “Toen ik zes was. (lacht) Of eigenlijk sloeg ik toen vooral aan het bakken. Thuis was het eten altijd lekker dus daar bleef ik niet op mijn honger zitten. Daarom wijdde ik me vooral aan de desserts. Als ik zin had in taart, bakte ik die zelf!”

Er werd bij je thuis dus best wel veel aandacht aan eten besteed?
“Zeker, de maaltijden waren bij ons altijd de belangrijkste momenten van de dag. Vooral mijn vader was en is een zeer verdienstelijke hobbykok. Hij kookte vaak de hoofdgerechten, mijn mama zorgde dan voor soepen en desserts. Wanneer ik op kot zat, maakten we een traditie van het eten op vrijdagavond. Toen iedereen kinderen kreeg, is dat een beetje verwaterd, maar om de zoveel tijd spreken we nog eens af op vrijdag. “Is het vandaag weer vrijdagavond?”, vragen we dan.” (lacht)

Kan je je de eerste keer herinneren dat je in de potten roerde?
“Ik weet nog dat ik een kinderkookboek had. Daarin stonden schattige receptjes zoals een egeltje van puree met worstjes als stekeltjes. Zo’n dingen maakte ik dan. Later, toen ik op kot ging, woonde ik in een straat met allemaal Turkse winkeltjes. Daardoor had ik een schat aan ingrediënten binnen handbereik. Een paar minuten wandelen, shoppen en daarna koken met alles wat ik gekocht had, zalig vond ik dat!”

IN DE KEUKEN

Hoe belangrijk is jouw keuken voor jou?
“Ik breng zoveel tijd door in mijn keuken, dat die natuurlijk heel belangrijk voor mij is. Ik wou absoluut een open keuken. Graag koken is één ding, maar ik ben toch ook graag bij mijn gasten. Triestig alleen in mijn keuken staan, is niets voor mij!

De enige toegeving aan die open keuken is een laag muurtje. Om mijn rommel te verstoppen, want ik ben een enorme sloddervos tijdens het koken. En zo kan ik ook het menu nog een beetje geheim houden voor de gasten. (lacht) Opdat het lawaai niet de bovenhand zou nemen, heb ik bovendien een lage dampkap. Zo kan ik toch nog deelnemen aan de gesprekken terwijl ik kook.”

Wat vind jij onmisbaar in de keuken?
“Mijn meest onmisbare ingrediënt is sinds de voorbereidingen van dit boek zonder twijfel Xantana. Het is onder andere een dikmiddel om sauzen mee te maken dat wordt verkregen uit de vergisting van maiszetmeel met xanthonomas compresti (gevonden in kool). Het is heel makkelijk om mee te werken, geeft geen nare bijsmaak en je hebt er meestal maar een mespuntje van nodig.

Wat keukenapparaten betreft, is mijn Supercook favoriet. Dat is een soort van thermomixer waarmee je superfijne purees kan maken. Ik neem hem mee als we op vakantie gaan, zo erg is het. Zelfs Jan (Verheyen, Liens echtgenoot), die helemaal niet geeft om koken en keukenapparaten, mist die Supercook als ik hem niet meeneem.” (hilariteit)

Wordt koken niet stilaan meer werk dan ontspanning, met een koksdiploma op zak?
“Koken is inderdaad meer en meer mijn job geworden, in plaats van de hobby die het vroeger was. En natuurlijk zijn er aspecten aan het koken die ik minder graag doe, zoals boodschappen doen. Toch kan ik er nog altijd van genieten als ik er mijn tijd voor neem. Op oudejaarsavond had ik bijvoorbeeld echt plezier in het koken. Ik deed inspiratie op tijdens het winkelen en kookte daarna een tiengangenmenu.

Koken blijft ook echt mijn passie, zo gaat er geen vakantie voorbij dat ik geen kookboeken in mijn koffer meezeul. Met uitzondering van de cruise die Jan en ik maakten nadat dit boek af was. Toen legde ik mezelf een kookverbod op en dat was eigenlijk heel ontspannend.”

VAN BORD NAAR BOEK

Liens Lichte Klassiekers is intussen al jouw vijfde boek in evenveel jaar. Was beginnen schrijven een vanzelfsprekende stap?
“Het idee om een kookboek te maken, ontstond heel toevallig toen we de boekvoorstelling van iemand bij ons thuis hostten. Daarvoor maakte ik enkele hapjes en die maakten blijkbaar indruk, want tijdens die voorstelling stelden de mensen van de uitgeverij me voor om er een boek over te maken. Ik had alleen veel te weinig tijd om ermee bezig te zijn, dus borg ik het project alsnog op. Pas toen Wittekerke ermee ophield (Lien regisseerde die reeks), kreeg ik genoeg vrije tijd om aan een boek te werken.

Je zoekt (en vindt) een compromis tussen lekker en light. Vanwaar die passie voor calorieën?
“In het begin was koken gewoon mijn hobby, ik was helemaal niet met calorieën bezig. Maar toen ik regelmatig gelukwensen kreeg met mijn onbestaande zwangerschap, vond ik het tijd om af te vallen. En zo werd het hapjesboek een stiekem dieetboek.”

Waar haal je je inspiratie voor gerechten vandaan?
“Wanneer ik boodschappen doe en producten ontdek, inspireert mij dat. Maar echt creatief word ik pas wanneer ik moet koken met wat er op dat moment toevallig in mijn koelkast zit. Of wanneer ik een leuk bordje of aperitieflepeltjes cadeau krijg, waarbij ik dan een passend hapje wil bedenken.”

ETEN VOLGENS LIEN

Ben je, door zelf op hoog niveau te koken, veeleisender geworden wat gerechten van anderen betreft?
“Helemaal niet! Ik ben net heel tevreden als ik de benen eens gewoon onder tafel kan steken zonder zelf steeds af en aan te moeten lopen. Dat is pure luxe! Als we bij vrienden uitgenodigd worden, ben ik echt helemaal geen moeilijke. Dat is wel wat anders op restaurant, geef ik toe. Dan stoort het me wel als iets niet perfect klaargemaakt is. Maar zelfs dan nog is Jan veel veeleisender dan ik. (lacht) Eigenlijk eet hij nog het allerliefst thuis, maar om mij een plezier te doen, gaat hij wel af en toe mee uit eten.”

Aan welke eisen moet een goede maaltijd volgens jou voldoen?
“Ik heb graag veel groenten op mijn bord, al ben ik niet iemand die echt van pure groenten geniet. Goed gekruide en gegrilde groentjes zijn meer iets voor mij, of een salade met een olie en iets krokants ertussen. Maar het moet zeker niet vegetarisch zijn, geef mij een goed klaargemaakt stuk vlees of vis met een lekker sausje erbij en ik ben tevreden.”

Welk deel van de maaltijd is jou het meest lief, om te maken én om te eten?
“De hapjes! Als we bezoek hebben, maak ik altijd veel verschillende kleine gerechtjes klaar. Dat zal wel met mijn gulzigheid te maken hebben (lacht), ik wil graag van alles kunnen proeven. Ik vind het ook gezellig dat hapjes in de zetel gegeten worden. Op de één of andere manier zijn gesprekken daar altijd leuker dan aan tafel.”

Heb jij eigenlijk nog wel een lievelingsgerecht, nu je constant met eten bezig bent?
“Ik ben erg dol op de klassieke Vlaamse keuken en ik eet enorm graag varkenswangetjes. Maar na twee jaar werken aan het boek, heb ik er even letterlijk de buik van vol. Ik denk dat we de komende weken vooral veel uit de oosterse keuken zullen proeven, om de schade wat in te halen.”

Zijn er dingen die je hebt moeten leren eten of die je nog altijd niet lust?
“Melk en yoghurt zijn geen natuurlijke reflex voor mij. Gewone koemelk drink ik nog steeds helemaal niet graag, yoghurt heb ik intussen wel leren appreciëren. Vooral in bereidingen kan Griekse yoghurt heel lekker zijn. Als alternatief voor melk drink ik amandelmelk, dat vind ik wel lekker. Verder lust ik eigenlijk alles, zelfs insecten. Twee jaar geleden ging ik koken met insecten op Anna’s school. Het was wel nogal eng om die beestjes te bereiden, maar de kindjes waren er – op twee na – allemaal gek op!”

Waar ga jij het liefst uit eten?
“Als het wat chiquer mag zijn dan eet ik graag bij Ter Leepe in Zedelgem en natuurlijk bij Hertog Jan. Zelfs voor ze hun eerste ster hadden, gingen Jan en ik daar al eten. Ik heb er zelfs nog mijn dertigste verjaardag gevierd met een verrassingsfeest, dat zou nu niet meer kunnen. (lacht)

Voor een doordeweekse lunch raad ik Cuisine Kwizien aan, een bistro in Zwevezele. Je kan er al lunchen voor €16 en je krijgt er veel groentjes op je bord!”

Lienslichteklassiekers_KLEIN

Liens Lichte Klassiekers, Borgerhoff & Lamberigts, 240 pagina’s, 29.95 euro.

Ine D’hoe