Mama, ik lijk steeds meer op jou

73

Het moeten de naweeën van Moederdag zijn, maar is jou ook al opgevallen dat je meer en meer op je moeder begint te lijken? Ook al beweerde je vroeger dat je later nooit zoals haar zou worden, je betrapt je steeds meer op dezelfde trekjes. Herkenbaar? Lees dan zeker verder.

Hoe komt het eigenlijk dat je meer en meer op je moeder begint te lijken? Heel normaal, zeggen gedragsgenetici. Volgens hen begint de invloed van je moeder al in de baarmoeder. Het DNA dat je daar meekrijgt, vormt een goede basis voor gelijkaardig gedrag in de toekomst. Ontwikkelingspsychologen zeggen dat als je moeder je op een bepaalde manier opvoedt, je dat later heel waarschijnlijk op dezelfde manier zal doen. Adepten van de erfelijkheidsleer beweren dat je het gedrag van je ouders observeert en kopieert. Als je deze theorieën optelt, is het dus doodnormaal dat je meer en meer beseft ‘oh nee, ik klink als mijn moeder!’

Mama, ik lijk steeds meer op jou…

– Je vertelt de mensen rond jou ‘dat ze beter een jas zouden aantrekken’. En vergeet je sjaal niet!

– Je maakt graag een praatje met vreemden, terwijl je je vroeger nog doodschaamde toen je moeder altijd maar bleef praten met de bakker, ober of die politie-agent.

– Pijnstiller, pleisters, zakdoekjes, genoeg kleingeld, droge koekjes… jij bent op alles voorbereid en hebt altijd alles in je handtas zitten.

– ‘Mag die muziek wat stiller?’

– Een avondje vroeg naar bed... heerlijk!

– Stiekem vind je het plezant om je huis van onder te boven te poetsen, zeker als je dan het afgewerkte resultaat ziet.

– Je speelt graag de perfecte gastvrouw. ‘Nog een toastje? En wat wijn?’ Volk ontvangen, je bent er een pro in geworden!

– Je gebruikt kortingsbonnen, want ‘het scheelt toch op het einde van de maand’.