Sabine Peeters is al enkele jaren een succesvolle make-upartieste in de mode-industrie. Maar nu switcht de goedlachse Sabine even van blush naar boek. In ‘Lief voor mijn lijf’ heeft ze over te magere modellen, de druk van social media en de invloed daarvan op je body image. Het boek is er trouwens niet zomaar gekomen. “Ik heb zelf jarenlang geworsteld met eetstoornissen.”

Dag Sabine, je bent al een tijdje bezig met de thematiek rond ‘body positivity’. Wat heeft jou doen besluiten om er een boek over te schrijven?

Omdat ik er nu pas klaar voor ben. Ik heb zelf een tijdje geworsteld met mijn lichaamsbeeld. Tijdens die periode had ik een negatieve kijk op magere mensen, vooral omdat ik er zelf zo wou uitzien. Nu besef ik dat elk lichaam mooi is. Bovendien is body image een onderwerp dat de laatste tijd veel wordt opgepikt in de media. De perfecte timing dus om mijn ervaringen neer te pennen.

Afgelopen week was er een kleine rel in de media. Een kinderpsychiater beschuldigde Pacale Naessens ervan dat haar boeken jonge meisjes aanzetten om minder te eten. Zij reageerde geschokt. Wat is jouw visie?

De discussie geeft mij een dubbel gevoel. Ik snap dat die psychiater zegt dat bepaalde voedingsmiddelen volledig bannen, geen goed idee is. Maar ik kan mij ook vinden in de visie van Pascale. Zij focust op gezonde voeding, waaruit je voldoende energie haalt en niet naar fastfood grijpt. Daar mag gerust meer aandacht aan besteed worden, zeker voor anorexiapatiënten. Ik spreek uit ervaring: ik heb meer dan twee jaar anorexia gehad en ging langs bij een therapeute. Zodra ik opnieuw een gezond gewicht had, viel die begeleiding weg. Ik stond er alleen voor. En toen is de slinger naar de andere kant doorgedraaid: ik had enorme vreetbuien. Als je terug zestig kilo weegt, ben je volgens veel mensen genezen. Dat is uiteraard onzin. Het is niet omdat je een normaal gewicht hebt, dat je gezond eet. Zonder aandacht voor een normaal voedingspatroon, slaan mensen met eetstoornissen sneller door in excessen. En zo ga je van anorexia naar boulimie.

Reclame kan een enorme mindfuck zijn voor je zelfbeeld.

Een van de vragen die jij beantwoordt is waarom jongeren zo in de knoop met zichzelf liggen. Is daar een eenduidig antwoord op?

Neen, body image is een ingewikkelde materie. Je kan niet dé oorzaak aanduiden. Als iemand worstelt met zijn zelfbeeld, is dat te wijten aan meerdere factoren: sociaal, erfelijk, opvoeding,… Sommigen beweren dat de mode-industrie dé grote boosdoener is. Uiteraard zijn die magere modellen niet bevorderlijk voor een positief zelfbeeld, maar de oorzaken liggen wat dieper dan dat.

CaptureKan je een paar van die oorzaken opnoemen?

De media en reclame hebben een grote invloed. Vooral die laatste factor kan soms een enorme mindfuck zijn. Reclamespotjes laten je geloven dat je dankzij een product het perfecte lichaam krijgt. Dat is niet alleen onwaar, maar is ook te simplistisch. Logisch dat mensen teleurgesteld zijn als ze achteraf geen maatje 36 of stralend witte tanden hebben. Dat weegt op je zelfbeeld. Maar de grootste invloed is je directe omgeving. Als een moeder haar humeur laat afhangen van het resultaat op de weegschaal, mag het je niet verbazen dat haar kinderen worstelen met een laag zelfbeeld. Voeg daar nog eens droomfoto’s op social media en fitspiration blogs die het perfecte lichaam verheerlijken bij, en je bent vertrokken.

 

Ook de modewereld verheerlijkt vaak magere vrouwen. Merk jij al verbetering?

In Londen merk ik al jaren dat er verschillende looks te spotten zijn. In Engeland mag het allemaal wat meer rock and roll zijn. Toch blijven de meeste modellen heel mager. Tijdens de fashion week in New York heb ik een paar verschillende lichaamstypes gezien, zonder dat daar overdreven veel aandacht naar ging. Het mooie was dat die modellen dezelfde collectie droegen als de andere meisjes. Er was geen aparte curvy-collectie voor hen ontworpen, en zo hoort het. Want vaak draaien die uit op vormeloze lelijke kleren en dat terwijl mensen met een maatje meer ook recht hebben op trendy kleren.

Dé oorzaak van een laag zelfbeeld bestaat niet.

Kan je leren om jezelf graag te zien?

Ik heb diezelfde vraag gesteld aan een psychiater waarmee ik heb samengewerkt en zij zei volmondig ja. Dat lukt uiteraard niet van de ene dag op de andere en het gaat in ups en downs. Het hangt ook van persoon tot persoon af. Maar ja, als je werkt aan jezelf, kan je de kracht ontwikkelen om na elke tegenslag opnieuw recht te staan.

Wat is jouw raad voor jongeren met een laag zelfbeeld?

Niks is verboden: bepaalde voedingsmiddelen volledig bannen, is niet nodig. En je te hard focussen op calorieën, is ook geen oplossing. Het draait erom dat je kan genieten van je eten en luistert naar je lichaam. Waar haal ik energie uit? Voel ik mij goed? Kortom: heb je lijf lief!

‘Lief voor mijn lijf’ van Sabine Peeters, uitgeverij Lannoo, ligt nu in de boekhandel.