The Purge

90

20 SEPTEMBER 2013 | Elke week sturen wij een lezeres naar de film. In september is Charlotte Mulders onze filmrecensente van dienst. (Applaus!) Dankzij haar weet je dus welke film je móet zien… en welke zeker niet. Deze week ging Charlotte kijken naar The Purge. Haar verslag!

p15.JPG

purge (pûrj)
v. purged, purg•ing, purg•es
v.tr.
1. To free from impurities; purify.
2. To rid (a nation or political party, for example) of people considered undesirable.

Als jij je, net zoals ik, afvraagt wat ‘to purge’ precies betekent, zoek dan best niet online op Urban Dictionary. Door een speelduur van slechts 85 minuten restte mij wat extra tijd om het zoekwerk al voor jou te doen. Het lijkt wel alsof regisseur James DeMonaco hetzelfde deed en met deze definitie aan de slag ging als basisidee voor een nieuwe film.

The Purge,  een periode van 12 uur waarin alle vormen van misdaad legaal worden, is een angstaanjagend concept dat is uitgevonden door de Amerikaanse overheid in 2022. Ziekenhuizen en politiekantoren sluiten gedurende deze ene nacht per jaar hun deuren en de bevolking wordt aan zijn lot overgelaten. The Purge is dus niets minder dan een gruwelijke en vooral bloederige nacht die de criminaliteit doorheen het jaar tot een minimum beperkt. De gebrainwashte Amerikanen geloven uiteraard heilig in deze ‘geniale oplossing’ en bereiden zich telkens grondig voor. Zo ook de familie Sandin, die zichzelf opsluit met een peperduur bewakingssysteem om de nacht te overleven.

Helaas zien we buiten Mary Sandin niet veel interessants in dit gezin. James als stinkend rijke, maar saaie vader, dochter Zoey als verwend nest en zoontje Max waarvan we niet weten of hij nu vreselijk intelligent of niet helemaal wijs is. Het is haast jammer dat we deze familie moeten volgen, want met een concept als dat van The Purge hoopte ik niet op een tweede The Strangers of Panic Room waarin de kijker beperkt wordt tot slechts één huis.

Van de vijanden hoopte ik ook dat deze niet zo overdreven stereotiep waren, en wenste ik dat er wat meer afwisseling en diepgang in de conversaties zat. De reeks van gemiste kansen staan The Purge in de weg om de kaskraker van het jaar te worden, want technisch gezien is de film een goudmijn. De zalige geluidseffecten en afwisselende camerabeelden zorgen voor een paar oprecht spannende scènes, waarmee de kijker steeds meer wordt verrast naar het einde van de film toe.

Zet je verstand dus voor anderhalf uur op nul, neem er een pakje nacho’s bij (ja, ook in deze review worden ze niet vergeten) en geniet van een degelijke thriller/horror die ik gemakkelijk een 7/10 kan geven. Dat deze film nog behoorlijk wat potentieel in zijn mars heeft, blijkt wel. Universal en Blumhouse zijn momenteel bezig aan een vervolg, dankzij het succes van de film, hoera!

Tot volgende week!

Charlotte Mulders