Of om David Bowie. Of om Michael Jackson. Wanneer een beroemdheid sterft, ontploft onze Facebookfeed bijna. RIP’s, foto’s van concerten, beste nummers, treurige emoticons… Wat is dat eigenlijk, die virtuele rouw?

#RipPrince, het is deze week trending topic op sociale media. Iedereen wil wel iets kwijt als het over het plotse overlijden van the Prince op Pop gaat.

U.S. musician Prince performs for the first time in Britain since 2007 at the Hop Farm Festival near Paddock Wood

(foto Reuters)

In The Washington Post verscheen eerder een interessant artikel daarover. “Celebs zijn symbolen”, staat erin te lezen. Symbolen van “roem, rijkdom, uniekheid en een goed kapsel”, en op het moment dat ze overlijden, probeert iedereen zijn persoonlijke band met de artiest te benadrukken.

Het is net of iedereen zichzelf even in de picture wil zetten. Iedereen wil de beste status, de eerste Tweet… Het gaat niet meer om de artiest, maar eigenlijk des te meer om onszelf. “Hoe meer je rouwt, hoe specialer je zelf bent,” daar lijkt het wel op.

Als we ‘RIP Prince’ op Facebook zetten, dan zoeken we op sociale media ook naar verbondenheid, groepsgevoel. Praten over de dood van Prince op Facebook schept een band met mensen die ook iets over hem posten.

Facebook een beetje in rouw dus, maar ook dat is van korte duur. Virtuele rouw duurt niet lang. Binnen de 24 of max 48 uur gaat het op Facebook weer over baby’s, katten, de eerste lente en de normale gang van zaken.

Schermafbeelding 2016-04-21 om 23.35.24

 

Bron: www.nrc.nl