Zomerse boekentip: Mon(t) Ventoux (over de Provence, fietsen en het goede leven!)

420

Must read deze zomervakantie: Mon(t) Ventoux van reisjournalist Ingrid Castelein. Een heerlijk boek om thuis te lezen en in gedachten door Frankrijk te fietsen, of om tijdens een trip door de Provence te genieten van een extra – papieren – reisgezel. Mon(t) Ventoux bevat een schat aan informatie over  de Mont Ventoux en fietsen in Frankrijk, en Ingrid beschrijft de regio met zoveel oog voor detail dat je meteen het gevoel hebt zélf door de Provence te fietsen. Wij strikten de auteur voor een gesprek (en ontfutselden haar meteen ook enkele geheime tips om de Provence te beleven als een insider!). En avant! 

PicMonkey Collage2

In jouw boek praat je met veel liefde – en respect – over de Mont Ventoux, wellicht de meest beroemde berg van Frankrijk. Maar was het ook liefde op het eerste zicht?

Ingrid Castelein: De Provence ken ik al van toen ik kind was en apprecieer ik al even lang. De liefde voor het fietsen daarentegen moest groeien, dat was helemaal geen liefde op het eerste zicht! (lacht) Ondertussen ben ik er wel  compleet aan verknocht en zelfs in die mate dat ik het echt mis als ik een paar dagen niet heb kunnen fietsen.  Ik heb het fietsen – en het wandelen – echt omarmd als de manier om een streek echt goed te leren kennen.

Jouw boek was een meteen een groot succes. Had je dat verwacht?

Ab-so-lu-ut niet! Het boek werd op vrijdag 15 mei officieel voorgesteld en amper twee weken later  kreeg ik van uitgeverij Manteau telefoon dat de eerste druk (op 2.000 exemplaren) al uit de deur was en er een tweede druk kwam. Wat een verrassing, ik kon het echt niet geloven! Ik voelde wel aan dat de Provence en de Ventoux erg populair zijn – ook al zijn er de de laatste jaren zoveel mooie en exotische bestemmingen binnen het bereik en budget van de vakantieganger gekomen – maar dat die populariteit zo groot was, hadden noch de uitgever noch ikzelf verwacht. Het is natuurlijk heel fijn om te weten zoveel mensen mooie leesmomenten aan dit boek beleven. Mon(t) Ventoux is zowel een reisverhaal als een echt vakantieboek; of je nu lekker lui onder een plataan of aan het zwembad je vakantiedagen wil doorbrengen of graag elke dag fietst of op stap gaat…in beide gevallen is het een leuk boek om te lezen.

Mont Ventoux 25

Je schrijft vaak dat ‘de berg geeft en neemt’. Wat bedoel je daar precies mee?

De Ventoux geeft heel veel: de schoonheid, de natuurpracht, de mogelijkheid om dicht bij de natuur te leven, een prachtig uitzicht… Bij helder weer kijk je er tot aan de Middellandse zee! Dat uitgestrekte zicht van 360°, in combinatie met de kale stenen vlakte bovenop de top, maken de Ventoux uniek en zo anders dan de bergen in de Alpen of de Pyreneeën. Telkens als ik bovenop de top van de Ventoux ben, voel ik me geraakt door de bijzondere schoonheid van de omgeving en ik voel me er als mens zo nietig bij.

Anderzijds neemt de berg ook veel. Het weer bijvoorbeeld  kan er plots erg vlug kan omslaan en ruw zijn. En specifiek voor de Ventoux is er de mistral: deze wind kan er heel erg tekeer gaan – veel erger dan de ergste storm die wij in België kennen! – en enorm veel schade toebrengen. Dit jaar nog, op 20 juni, woedde de wind zo fel dat de renners van het fietsevent Mon Ventoux gewoon van hun fiets werden gegooid! Bovenop de Ventoux kan het er ook heel koud zijn, zelfs ‘s zomers. En anderzijds kan het er ook erg warm zijn, met temperaturen tot 40°. Moraal: de Ventoux en de natuur zijn er de baas, de mens moet zich schikken. En dat zijn wij niet meer gewoon, wij pretenderen als mens overal en over alles te kunnen heersen.

Je hebt zelf ook de Mont Ventoux met de fiets beklommen, totaal onverwacht eigenlijk want het was eerst jouw bedoeling slechts een gedeelte van de berg op te fietsen. En toch heb je de top gehaald. In jouw boek lezen we dat je daarin een mooie parallel met het leven ziet. 

Inderdaad. Doordat de Provence en de Ventouxregio heel erg heuvelachtig is, moet je er op een andere manier leren fietsen. Je moet je aanpassen, anders lukt het niet. En dat aanpassen is niet alleen fysisch, maar ook in je denken: noodgedwongen trager fietsen, is ook trager leven. Het doet je nadenken over hoe je bepaalde aspecten in je leven moet aanpakken, namelijk gedoseerd en doordacht! Fietsen was en is voor mij dan ook een manier om te onthaasten en stil te staan bij de dingen. En tot slot: uit mijn eigenlijke Ventouxbeklimming heb ik geleerd hoe mooi het is om jezelf af te toe te verbazen; je mag er niet teveel van uitgaan dat bepaalde dingen in het leven voor jou uitgesloten zijn.

PicMonkey Collage3
Veel Belgen zijn helemaal gek op de Ventoux (en/of Frankrijk). Hoe komt dat?

De Ventoux, de Provence – en de rest van Frankrijk ook eigenlijk – waren altijd al een populaire vakantiebestemming, ik ging er als kind van 13 jaar al naar toe met mijn ouders. En met de toenemende populariteit van het fietsen zien we nu dat de Ventoux en de Provence een nieuwe uitdaging biedt voor de fietsliefhebber. Verder zijn afstanden ook meer relatief geworden: ook voor een lang weekend bijvoorbeeld reizen we tegenwoordig verder. En met de wagen sta je in pakweg 10 uur aan de Ventoux, met de TGV is dat 5 uur.

Heb je een aantal tips voor kandidaten die zelf de Ventoux willen bedwingen met de fiets?

In het leven is veel mogelijk, het hangt er vooral van af hoe je het aanpakt en de manier waarop je het doet. En dat geldt zeker ook als je de Ventoux op wil fietsen.

Dit zijn mijn tips:

– start zo traag en rustig mogelijk en rij zo rustig mogelijk om je krachten te sparen. Die zul je naderhand nog nodig hebben!

– rij op je eigen tempo en laat je niet beïnvloeden of forceren door anderen.

– durf af en toe ook eens af te stappen om op adem te komen. Een korte rustpauze is soms voldoende om weer met nieuwe energie verder te gaan.

– start vroeg in de ochtend, als het nog koel is. Te veel mensen wachten tot de middag of – godbetert – de namiddag om de klim aan te vatten. Bij zomerse Provence-temperaturen is dat moordend!

– eet voldoende vooraf. Vergeet ook niet tijdens de rit te drinken vooraleer je dorst hebt, en te eten vooraleer je honger hebt.

–  en tot slot: beklim de Ventoux omdat je dat zelf wil, doe het uitsluitend voor jezelf.

Behalve fietsen heeft de regio nog heel wat andere leuke dingen te bieden. Welke is jouw top 3 van favoriete uitstapjes?  

Ik hou er enorm van om naar een Provençaalse markt te gaan. Veel dorpjes, zelfs de hele kleine, hebben een wekelijkse marktdag waarop plaatselijke producenten al het lekkers uit de streek aanbieden, van groenten en fruit tot geitenkazen, worstjes en tapenades, kleurig aardewerk, fleurig textiel,… De sfeer op zo’n markt is echt subliem. Een paar van de meest populaire markten zijn deze van Bédoin, Sault, Malaucène en Carpentras.

Dankzij het fietsen ben ik ook verslaafd geworden aan mooie uitzichten. Behalve de Mont Ventoux kent de streek nogal wat cols die een pittige uitdaging zijn om op te fietsen maar je wordt er beloond met een prachtig weids zicht. Enkele voorbeelden? De Col de Suzette toont je het hart van de Dentelles de Montmirail, de Col de Murs toont je de Ventoux op afstand en de Col des Abeilles brengt je bij uitbreiding naar Sault en – met wat geluk  – midden in bloeiende lavendelvelden.

Mijn derde aanrader is om de Provence ook eens tijdens de winter te bezoeken, tijdens het truffelseizoen. De regio kent twee grote truffelmarkten; in Carpentras en in Richerenches. Vooral deze laatste vind ik heel sfeervol en perfect om er zelf truffels te kopen én vervolgens te bereiden.

PicMonkey Collage4

Wat moeten we er zeker proeven?

In de winter dus de truffel. In de lente zijn de asperges en kersen op hun best, daarna volgen de abrikozen. Niet te versmaden ook zijn de coeur de boeuf-tomaten, geserveerd met wat grof zout erop en olijfolie. En het hele jaar door kun je er smullen van olijven en van tapenades.

Ook de geitenkazen behoren tot mijn favorieten. De geiten grazen er op de flanken van de Ventoux, dat kan niet anders dan lekkere kaas opleveren (lacht). Verder zijn er uiteraard de wijnen: de stevige rode wijnen van Vacqueyras en Gigondas of Chateauneuf-du-Pape, of de frisse witte- en  rosé wijnen van de AOC Ventoux of de Côtes du Rhône, de zoete Muscatwijnen van Beaumes de Venise… Ook het brood is er bijzonder lekker. Denk bijvoorbeeld aan een fougasse, een brood in de vorm van een olijfblad.Kortom: dit is echt een streek voor smulpapen!

Welke boeken – behalve dat van jou natuurlijk 🙂 – moeten we meenemen tijdens onze reis naar de Ventoux.

Op reis lees ik vaak boeken die verband houden met de bestemming zelf; zo geraak ik nog meer in de sfeer en leer ik iets bij. Een jaar in de Provence van Peter Mayle is al meer dan 20 jaar een goede klassieker. Verder geniet ik telkens opnieuw van de verhalen die Alphonse Daudet schreef in zijn bundel Brieven uit mijn molen. Ik denk verder ook nog aan Petrarca en de Nobelprijswinnaar Frédéric Mistral. Van Daudet kun je zijn molen in de Provence nog bezoeken en van Petrarca het museum dat aan hem en zijn leven is gewijd, in Fontaine de Vaucluse.

Mon(t) Ventoux van Ingrid Castelein is verschenen bij Manteau en kost 19,99 euro. Leuk om weten: achteraan in het boek vind je twee handige indexen:  een met 38 routes en een alfabetische met leuke plaatsjes en  ‘bonnes adresses’. Niet te missen dus! Je kunt de Ventoux-avonturen van Ingrid volgen op de facebookpagina Mon-t Ventoux, zomers en winters in de Provence. Verslagen over haar andere reizen lees je hier.

PicMonkey Collage